Kim są ci, którzy garną się do Maryi? Kogo nam trzeba zobaczyć pod zdobnymi kostiumami dygnitarzy? Czyż to nie ubodzy w duchu, bo do nich należy królestwo niebieskie? Czyż to nie ci, którzy się smucą, i którzy pociechy dostępują u stóp Madonny?
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 5, 1-12a)
Mater Misericordiae, Giovanni da Gaeta, Zamek królewski na Wawelu – 1448 r.
Motyw Madonny gromadzącej pod swoim płaszczem wiernych, zdarza się niekiedy w europejskim malarstwie ludowym XV, XVI i XVII w. Naiwny w swoim kanonie, ma charakter surrealistyczny, niemal jakby był zaczerpnięty z wizji mistycznej. Oto Madonna chowa pod swoim płaszczem wiernych, pochodzących z rozmaitych stanów, kobiety i mężczyzn, w pierwszym rzędzie przemożnych i bogatych. Nabożne małe postaci zwrócone do hierarchicznie większej od nich świętej Panienki. Na obrazie z Wawelu głowy wiernych są chronione rozpostartymi ramionami Bożej Rodzicielki, a strop nad nimi w formie baldachimu – namiotu płaszcza, unoszą aniołowie.
Kim są ci, którzy garną się do Maryi? Kogo nam trzeba zobaczyć pod zdobnymi kostiumami dygnitarzy? Czyż to nie ubodzy w duchu, bo do nich należy królestwo niebieskie? Czyż to nie ci, którzy się smucą, i którzy pociechy dostępują u stóp Madonny? Cisi, bo na własność posiądą ziemię i złaknieni sprawiedliwości, bo oni będą nasyceni? Czyż to nie są miłosierni, ponieważ dostąpią miłosierdzia, i czystego serca, gdyż oni Boga oglądać będą? Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi i ci, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie?
Błogosławieni jesteście, możni tego świata, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie.
Kajetan
