Malowidła zdobiące sklepienie opowiadają biblijną historię ludzkości od stworzenia świata, przez grzech pierworodny aż do potopu. Boczne pola sklepienia i lunety Michał Anioł ozdobił dwunastoma postaciami proroków i sybill, przepowiadających dzieło stworzenia i odkupienia. Postać proroka Jeremiasza to autoportret mistrza, który w ten sposób niejako podpisał swoje dzieło.
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 21, 28-32).
Jeremiasz, Michelangelo Buonarotti – 1508 – 1512 rok, fresk w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie.
Papież Juliusz II w 1505 roku zlecił Michałowi Aniołowi budowę swego nagrobka i ozdobienie go rzeźbami. Jednak w trakcie pracy nad tym zleceniem, do którego mistrz przystąpił z zaangażowaniem i pasją, papież odwołał kontrakt. Buonarotti wyjechał do Florencji i odmówił papieżowi powrotu do Rzymu. Juliusz zagroził Florencji wojną. Porozumienie zawarto w Bolonii i w 1507 roku i artysta wrócił do Wiecznego Miasta. Jednakże nie dla dokończenia nagrobka władcy. Biskup Rzymu zgodził się dać niepokornemu słudze nowe zlecenie: By upokorzyć rzeźbiarza kazał mu pomalować sufit kaplicy. Pomysłodawcą tej kary byli nieprzychylni Michałowi Aniołowi Donato Bramante i Rafael Santi. Obaj obrażeni grubiańskimi manierami florentyńczyka. Michał Anioł nie mógł już odmówić i z niechęcią zamknął się 10 maja 1508 roku w Sykstynie.
Projekt polichromii był w trakcie pracy modyfikowany i uzupełniany o nowe pomysły, by uzyskać zwartą opowieść. W trakcie prac na wysokich rusztowaniach, w półmroku sklepienia, gdyż okna znajdują się poniżej, w pozycji leżącej i w przyklęku, artysta zmieniał kilkakrotnie pomocników i odpierał ciągłą presję mecenasa. Technika al fresco wymaga, by wpierw przygotowane sklepienie pokryć warstwą gipsowego tynku i na mokry podkład punktowo nanieść węglem szkic kompozycji, a następnie barwę i światłocień cienką, laserunkową farbą, by tynk schnąc nasiąkał kolorem i pokrywał szkliwem powierzchnię, utrwalając ją. Technika nie pozwala na falstart i poprawki. Ogromne kontury postaci wypełniał zatem mistrz w nieustannym pośpiechu szerokim pociągnięciami pędzla, uzyskując efekt ekspresji i ruchu. Rusztowania zostały zdjęte pod koniec października 1512 roku.
Dzięki posłuszeństwu Buonarottiego jesteśmy dziś obdarzeni skarbem. Malowidła zdobiące sklepienie opowiadają biblijną historię ludzkości od stworzenia świata, przez grzech pierworodny aż do potopu. Boczne pola sklepienia i lunety Michał Anioł ozdobił dwunastoma postaciami proroków i sybill, przepowiadających dzieło stworzenia i odkupienia. Postać proroka Jeremiasza to autoportret mistrza, który w ten sposób niejako podpisał swoje dzieło. Znamienne, że Michał Anioł miał wówczas 37 lat, zatem sędziwa postać proroka jest jakby wyznaniem autora ile go to dzieło kosztowało.
Kajetan
